Latest News

Νέα Τρομοκρατία - Νέες προκλήσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια


|

Το φαινόμενο της τρομοκρατίας δεν είναι καινούργιο για την Ευρώπη. Μετά την πτώση των Δίδυμων Πύργων, στις 11/9 του 2001, είναι  ο πιο υψηλός παράγοντας ανησυχίας για τις κοινωνίες της Δύσης και τις κυβερνήσεις τους αφού πλέον η μετεξέλιξη της απειλής είναι σαφής. Στην ουσία του, πρόκειται για ένα φαινόμενο στο οποίο μη κρατικοί δρώντες χωρίς σαφή χαρακτηριστικά, προέλευση και στόχο μπορούν να επιτύχουν με περιορισμένα μέσα μεγάλες ανθρώπινες και υλικές καταστροφές.
 

Μπροστά σε αυτή την πρόκληση οι Ευρωπαίοι ηγέτες καλούνται να λάβουν ριζοσπαστικές αποφάσεις για το μέλλον της εσωτερικής ασφάλειας της ηπείρου που φαίνεται να πολιορκείται εκ των έσω.

Η Ευρώπη διακατέχεται από το σύνδρομο του Όσλο

Το Σύνδρομο του Όσλο (Oslo Syndrome), αφορά τη δικαιολόγηση του Εχθρού ως παθόντα προκλήσεων από τους πληθυσμούς που δέχονται συνεχείς επιθέσεις, δικαιολογώντας την επιθετική του συμπεριφορά. Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί, σε πολλές περιπτώσεις δέχονται αδιαμαρτύρητα, περίπου ως μοιραία κάθε επίθεση από την ισλαμιστική τρομοκρατία, αποδεχόμενη τις αδικίες που έγιναν στο παρελθόν σε βάρος του ισλαμικού κόσμου (βλέπε αποικιοκρατία, πόλεμοι σε Ιράκ, Αφγανιστάν κλπ.).

Η ευρωπαϊκή ασφάλεια όμως, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να στηρίζεται σε τέτοια σύνδρομα τα οποία μόνο εργαλειακά μπορούν να χρησιμεύσουν σε ορισμένες πολιτικές ομάδες στο εσωτερικό της Ευρώπης για να δικαιολογήσουν την αποτυχία των πολιτικών τους όσον αφορά την ενσωμάτωση ορισμένων μουσουλμάνων στις δυτικές κοινωνίες.


Η δυσκολία προσδιορισμού του "εχθρού"

Ο Φουκουγιάμα υποστηρίζει πως "ο ριζοσπαστισμός πυροδοτείται αργότερα, στους μετανάστες δεύτερης ή και τρίτης γενιάς οι οποίοι έχουν αποτύχει να ενσωματωθούν στις δυτικές κοινωνίες". Αυτή η διαπίστωση, επηρεάζει τον προσδιορισμό του εχθρού και τη θεωρούμενη παραδοσιακά ως λογική αντίδραση ενός κρατικού δρώντα εάν δεχόταν επίθεση από έναν άλλο κρατικό δρώντα, έστω και έμμεσα (μέσω τρομοκρατικής επίθεσης). 

Κάθε λοιπόν είδους στρατιωτική απάντηση καθίσταται ανέφικτη, αφού πρόκειται για πολίτες του ίδιου του κράτους, με φονταμενταλιστικές ιδέες σχετικά με τα λεγόμενα του Κορανίου, με μηδαμινά μέσα και ελάχιστο σχεδιασμό. Αυτό σημαίνει ότι το πεδίο μάχης μεταφέρεται από τη Μέση Ανατολή στη Δυτ. Ευρώπη. Ο εχθρός είναι απροσδιόριστος ενώ κάθε προληπτική επέμβαση έχει αμφισβητούμενα αποτελέσματα. Ο τρομοκράτης της νέας τρομοκρατίας ζει στο δικό του εσωτερικό κόσμο, καθιστώντας τη βία όχι απλά ως ένα εργαλείο, αλλά ως ο λόγος ύπαρξης του, θυσιάζοντας την ίδια του τη ζωή.

Έτσι αντιλαμβανόμαστε γιατί η κήρυξη του πολέμου κατά της τρομοκρατίας είναι προβληματική,  αφού όπως αναφέρει και ο Brzezinski "κανείς δεν κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον μιας τακτικής".


Η ευρωπαϊκή απάντηση

Σε αυτή την πρόκληση, η εθνική δράση ενός ευρωπαϊκού κράτους είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Είτε πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά μοναχικών λύκων (lone wolf terrorists) είτε για παραδοσιακά δίκτυα τρομοκρατών, μόνο η συνεχής ενημέρωση και διασταύρωση των πληροφοριών από τις εθνικές κυβερνήσεις της Ευρώπης και η σε πραγματικό χρόνο ανταλλαγή τους καθιστούν πιο εύκολη την πρόληψη ενδεχόμενων νέων χτυπημάτων. Ειδικά αν πρόκειται για μεμονωμένα άτομα που έχουν πρόσβαση στα κοινωνικά δίκτυα που αναπαράγουν υλικό του Ισλαμικού Κράτους ή μετακινούνται είτε προς τη Μέση Ανατολή είτε προς χώρους λατρείας που κηρύττουν το μίσος, η έμφαση στη συλλογή και αναπαραγωγή πληροφοριών είναι κάτι παραπάνω από σημαντική.

Οι συζητήσεις για κοινή διαχείριση του προβλήματος και η αποφυγή της περιχαράκωσης με μέτρα όπως η κατάργηση της ελεύθερης μετακίνησης των Ευρωπαίων πολιτών, πρέπει να στοχεύσουν προς μια κοινή στρατηγική με συγκεκριμένα βήματα που θα αποτελέσουν το έναυσμα για μια πιο συνεκτική πολιτική ασφάλειας στην Ευρώπη, με μοναδικό στόχο την εξάλειψη των εσωτερικών απειλών.






Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Κ. Κολιόπουλος, Η Στρατηγική Σκέψη, Εκδ. Ποιότητα, Αθήνα 2008
Ι. Κωτούλας, Μετανάστευση και Κυρίαρχη Εθνική Κουλτούρα, Εκδ. Παπαζήση, Αθήνα 2011
Ε. Χειλά, Οι Διεθνείς Συγκρούσεις στον 21ο Αιώνα, Εκδ. Ποιότητα, Αθήνα 2013
Ζ. Brzezinski, Η Επιλογή, Παγκόσμια Κυριαρχία ή Παγκόσμια Ηγεσία, Εκδ. Λιβάνη, Αθήνα 2005
J. Fr Gayraud & D. Senat, H Τρομοκρατία, Εκδ. Δημοσιογραφ. Οργ. Λαμπράκη, Αθήνα 2007
F. Fukuyama, Η Αμερική σε Σταυροδρόμι, Εκδ. Λιβάνη, Αθήνα 2009

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όμιλος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Θεμάτων - ΟΔΕΘ Designed by Templateism.com Copyright © 2014

Από το Blogger.