Latest News

Προς τα που οδεύει η Βενεζουέλα;

Γράφει η Κατερίνα. Δ. Χαροκόπου

Η Βενεζουέλα αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια ένα κράτος της επικαιρότητας, πότε με τη καλή και πότε με τη κακή έννοια του όρου. Με πηγή έμπνευσης τον επαναστάτη Σιμόν Μπολιβάρ, ο Ούγο Τσάβες κυβέρνησε τη Βενεζουέλα από το 1998 έως και το 2013. Για τα λαϊκά στρώματα της χώρας του ήταν ο ήρωας τους, βασιζόμενος στις ιδέες του περί αναδιανομή της γης, προγράμματα στέγασης, μόρφωσης, περίθαλψης και παιδείας για τους φτωχούς που χρηματοδοτήθηκαν από την αναδιανομή των κερδών από το πετρέλαιο. Βάσει του νέου Συντάγματος, του 1999, η χώρα μετονομάστηκε σε «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας», για να τιμηθεί ο ήρωας της ανεξαρτησίας, Σιμόν Μπολιβάρ. Αντιθέτως, για τους Αμερικανούς αλλά και για τη βαθύπλουτη πετρελαϊκή ελίτ της χώρας ήταν ένας δικτάτορας και ο κληρονόμος του Φιντέλ Κάστρο, που έθετε σε κίνδυνο τα συμφέροντα της Δύσης στη Λατινική Αμερική. 




Μετά τον θάνατο του Τσάβες στις 5 Μαρτίου 2013, από καρκίνο, ο Νικολά Μαδούρο, ο οποίος είχε διατελέσει αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών στη κυβέρνηση του Ούγο Τσάβες, έγινε πρόεδρος της χώρας και προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 14 Απριλίου 2013, τις οποίες κέρδισε, ως υποψήφιος του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας. Ο Νικολά Μαδούρο ταυτίστηκε με τη πολιτική φιγούρα του εκλιπόντος Ούγο Τσάβες, προωθώντας μια πολιτική κοινωνικών παροχών, εθνικοποιήσεων και απαγορεύοντας τις μαζικές απολύσεις. Σε μια χώρα, όμως, όπου το πετρέλαιο αποτελεί τη κύρια πηγή πλούτου, μια ενδεχόμενη πτώση της τιμής του, στα πλαίσια της γενικευμένης ενεργειακής κρίσης, είναι λογικό και επόμενο να κατακρημνίσει την οικονομία της χώρας, τη στιγμή, μάλιστα, που ο Μαδούρο προτάσσει πολυδάπανες επενδύσεις στα κοινωνικά προγράμματα και στη χώρα παρατηρείται εξάρτηση από τις εισαγωγές σε ποσοστό που αγγίζει το 70% των καταναλωτικών προϊόντων της. Αποτέλεσμα αυτού, περισσότερο από το 25% του πληθυσμού να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. 

Η κοινωνική εξαθλίωση και η οικονομική κρίση κρούει των κώδωνα του κινδύνου για την κυβέρνηση Μαδούρο, η οποία θεωρείται υπαίτια για αυτή τη κατάσταση που πλήττει τη χώρα. Απόρροια αυτού του γεγονότος η ενίσχυση της λαϊκής δυσαρέσκειας και κατά συνέπεια η ευρείες εξεγέρσεις σε όλη τη χώρα που έχουν στοιχίσει τη ζωή σε δεκάδες πολίτες.

Προ ολίγων εβδομάδων η κυβέρνηση της Βενεζουέλας βρέθηκε στο στόχο του ΟΗΕ εκτοξεύοντας βέλη κατηγοριών εναντίον της κυβέρνησης της Βενεζουέλας. Αφορμή στάθηκαν οι εκτεταμένες καταστολές διαδηλώσεων στις οποίες προχωρά μια μεγάλη μάζα πολιτών που αντιστέκονται στη δικτατορική πολιτική του Μαδούρο. Πιο συγκεκριμένα, ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Ζέιντ Ράαντ αλ- Χουσείν, ερωτηθείς για το πολιτικό σύστημα της χώρας ανέφερε τα εξής: «Θεωρώ ότι θα συμφωνήσουμε πως κατά τη διάρκεια του χρόνου έχουμε διαπιστώσει μια διάβρωση της δημοκρατικής ζωής στη Βενεζουέλα [..] όπως το βλέπω, η δημοκρατία είναι ετοιμοθάνατη- στο βαθμό που είναι ακόμη ζωντανή».

Είχε ήδη προηγηθεί κατά τους προηγούμενους μήνες μια έντονη δυσανασχέτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις προσπάθειες καταστολής των δυνάμεων ασφαλείας εναντίον των διαδηλώσεων που εκτείνονται σε μεγάλο μέρος της χώρας. Στη πλειοψηφία τους οι πορείες που λαμβάνουν χώρα σε μεγάλο μέρος της Βενεζουέλας και κυρίως στη πρωτεύουσα Καράκας καταλήγουν σε συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας, των φιλοκυβερνητικών και των διαδηλωτών, γεγονός που έχει στοιχίσει τη ζωή σε δεκάδες εξ αυτών. Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση μπαίνει στο στόχαστρο δεδομένου των εντεινόμενων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών της χώρας.
Στον αντίποδα, η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο, υπερασπιζόμενος τη πολιτική του τοποθέτηση στη διακυβέρνηση της χώρας κρίνει την επίθεση του ΟΗΕ ως θεωρία δίχως βάση. 

Ως εκτούτου, η Βενεζουέλα του προέδρου Νικολάς Μαδούρο διατηρεί αρκετά στηρίγματα ώστε να αποφύγει κυρώσεις του ΟΗΕ. Παρόλο τις αντισυνταγματικές και αρκετά πυκνά δικτατορικές πολιτικές του, ο Μαδούρο απολαμβάνει την στήριξη αρκετών ακόμη χωρών. Η τάση αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι για στρατηγικούς και οικονομικούς λόγους πολλές χώρες εξακολουθούν να αρνούνται να διακόψουν τις σχέσεις με τη κυβέρνηση. Μερικές εξ αυτών, η Κούβα, η Βολιβία και η Νικαράγουα, το Ιράν, οι οποίες και παραμένουν άνευ όρων σύμμαχοι της Βενεζουέλας, της οποίας συμμερίζονται την ιδεολογία και τον αντιιμπεριαλιστικό λόγο εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Βενεζουέλα έχει ακόμη και την υποστήριξη της Κίνας και της Ρωσίας, που μπορούν να θέσουν βέτο σε κυρώσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

__________________________

Πηγές
  •   http://www.skai.gr/news/world/article/354174/oie-meta-vias-zodani-i- dimokratia-sti-venezouela/
  •   http://www.tovima.gr/world/article/?aid=900203&wordsinarticle=%CE%92% CE%95%CE%9D%CE%95%CE%96%CE%9F%CE%A5%CE%95%CE%9B%CE%91
  •   http://www.naftemporiki.gr/story/1118684/benezouela-to-istoriko-mias- krisis 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όμιλος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Θεμάτων - ΟΔΕΘ Designed by Templateism.com Copyright © 2014

Από το Blogger.